Lennon’un hero’luğu, yarına da yeter…

Lennon'un sade, güzel ve pek şey anlatan ortasınıf eleştirisi... 1970'teki "Plastic Ono Band" a yetişemesem de baya bir yıldır şafılıma takılan bu kültün şöyle de bir varyasyonunu yapmış Green Day. Klibin anlatmak istediği siyah-beyaz bir ajiteyle sunulan ortadoğu zedeler ve "barış", güzel. Ülkesini sahiplenmiş olana bitene kayıtsız kalmak istemeyen halkın ABEDE bayrağı önündeki barış çığlıkları, olur... Da... Lennon daha başka bişeyler anlatmak istemişti sanki burada... Ve anateması barış olan bir sürü Lennon parçası vardı sanki. Working Class Hero varoluş keşfini öğütleyen tokatlardan biriydi daha çok. Gör, farket bişeyler yap! mesajıyla da kurgulanmış olabilir gerçi. Çok mu kurcalıyorum? Çok mu şüpheciyim? İyi niyetle yapılanların bile altında bi boklar olabileceğine çok mu inanmışım? Cover'a geldiği için mi, kült olduğundan mı yoksa gerçekten John Lennon diyince, şarkılarından bağımsız bir "barış" atmosferi yaratılabileceğini düşünerek mi? Ne bileyim. Böyle bir buruklukla karşılıyorum bu gibi klasiklerdeki değişiklikleri. Muhafazakar mıyım neyim :) Fena değil... En azından son dizeler Lennon'la bitiyor.