Ben daha uyanmamış, gözlerimi açmamış ve hatta doğmamış olabilirim. Yine de ukalalık yapıp yaşadığımı varsayarak, hayatın zor bir zanaat olduğuna dair bir şeyler söyleme hakkını görüyorum kendimde… Ruhuma biraz ümit biraz da yağmur yağdıran Rory Gallagher eşliğinde…
Yaşamanın ölmekten daha zor olduğunu söylemiştim ya size… Ve her gün zor olanı seçerek yeniden başlıyorum ya hani… Buna rağmen kendimle didişmeyi bırakıp çekip gitmeye, bazı “kendilerimin” önünde boyun eğmeye hiç niyetim yok şimdilik… Savaşmam ve elimden geleni ardıma koymamam gerekli en amansız düşmanıma karşı öyle değil mi?
Bazı “kendini bilmez kendilerim” fark ettiğinde savaşmanın gereksizliğini, hepsiyle biraraya gelip çeker giderim o ayrı…
Yeni bir “orgazm beklentisiz mastürbasyon günü”ne uyanmak üzere yatayım şimdi…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder