The Cinematic Orchestra @ İstanbul/Tamirane (20/05/2011)

Cazı elektonika'nın bazen trip-hop bazen de chill-out'uyla, hatta ve hatta post-rock'la birleştirelim hadi... 7 kişi bulalım önce... Şef ve işin elektronik kısmını Jason Swinscoe'e verdik, vokale asil ve heybetli Heidi Vogel geçsin. Phil France kontrbas çalabilir. Tom Chant'in John Zorn'umsu saksafonu tam da aradığımız şey. Gitar da şart şimdi... Süper mülaim Stuart McCallum olabilir mi? Ve davul... Richard Spaven... Unutmadan... Ivo Neame'i çağırın hemen... Tuşlu bişeyler olmazsa olmaz bu grupta... Sayıyoruz: 7...

Müziğin geldiği son noktaya örnek gösterilebilecek bir grubumuz daha var elimizde: 12 yıldır caz formunu deneysel ve farklı türlerle zenginleştiren The Cinematic Orchestra...

Süreç:
* 20 ve 21 Mayıs olmak üzere iki konser için 2. kez İstanbul'a gelen grubumuzla ilk tanışma Radiohead'in "Exit Music" iyle...
* Deep Purple'dan sonra buna da gideriz diye haberimiz olmadan alınmış emrivaki biletlerle, demlenerek yorulunan günün bir yarısında neye gidiyoruz neyi dinleyeceğiz sorularına cevap aradığımız yüzeysel bir diskografi taraması...
* Neyle karşılaşılacağı konusunda halen varolan belirsizliğin yanında iyi bir şey yapmış olduğumuza duyulan güçlü inanç...
* Ve Santralİstanbul...

Sonuç:
Sahnedeki hal ve tavırlarına bakıldığında gerçekten istedikleri şeyi yaptıklarını hissettiren, alçak gönüllü orkestramız. kafamın içindeki müziği notalara dökmüş ve 20 mayıs gecesi bana çalmıştır.

Geride kalanlar:
* Her boka "yeaaah" diye bağıran en öndeki iri amca...
* Votka-bull...
* 3 kişi 4 bilet... Başarısız bilet satış politikaları :)
* Grubun konser boyu hissedilen samimiyetinin finalde seyirciyi selamlarlarken ulaştığı tepe nokta...
* "Yarınkine de gidelim mi" önerisi...
* İyi ki gelmişiz...