Olmayan barışın günü!

Şu önemli günlerden oldum olası tiksinmişimdir. Başlarda unutulmaması gerekeni hatırlama/hatırlatma amacıyla yola çıkılmıştır belki. Sonrasında bokunu çıkarmışlar. Bazıları tamamen önemsiz olsa da 365 günün her birine atfedilmiş bir önem var artık. Özellikle de tüketimi canlandırmanın bir yolu olarak kabul ettirilmiş günler... Öyle ki kimileri birkaç önemin yükünü taşımak zorunda...

Tarihsel olayların önemsenmesi... Unutulma kaygısı, anma, kutlama vb... Anlayabiliyorum. Mantıklı. Mücadelenin sürdüğü kimi durumlarda gerçekten cuk oturmuş günlerimiz de yok değil. Kadınlar günü, işçi günü, kanserle savaş haftası vb... Çoğumuzun kulağına anlamlı geliyor en azından. Ama anneler, babalar, sevgililer günü nedir? Hiç samimi değil. Doğum günü olayına hiç girmeyeyim zaten...

Bir de bugüne kadar önemsenmemiş, belki bundan sonra da önemsenmeyecek olan günler vardır. Birileri vicdan yapar, bir olay vesile olur, bari günü olsun denip yapıştırılır. Barış günü de en iyi örnek olsa gerek buna... En anlamsızı da budur aslında. Olmamış bir olgunun gün sahibi edilmesi. Çok saçma...

Ormanı yakıp orman günü kutlayalım. Çevrenin içine sıçalım ki çevre günümüz olsun Barışın üzerinden de şööyle dünya olarak geçelim takvimde yer çok nasılsa... Değerlerini bugüne kadar anlamayamamış insana bir şeyler öğretebilmenin yararsız bir yolu. Neyse çok uzattım...

Bugün Dünya Barış Günü'ymüş. II. Dünya Savaşı'nın patlak verdiği 1939'dan 50 yıl sonra terfi almış bu vesileyle 1 Eylül... Sıradan olmayan ama en anlamsızından bir mevkiiye...

Savaş gücünü elinde bulunduranlara, silah üreticilerine, savaşı öğreten eğitim sistemine, savaş karşıtlarını linç etmek isteyenlere kutlu olsun. Arayın birbirinizi kutlayın barış gününüzü.

Kendimizle ve dünyayla giriştiğimiz savaşın son bulacağını umarak gelecekte yaşanır umuduyla ağız tadıyla kutlayabileceğimiz bir barış günü dileğiyle...